Tr | Eng |
  • Çevre
  • Maden Çıkışı
  • Grizu
  • İnşaatçı
  • Picasso
  • Genel Görünümden
  • Keçi kafası
  • Sürgün -3-
  • At Anası
  • ÇIPLAK VE ÖZGÜR
 
Resimler Tümü
 
 
Makaleler > Kir (Öykü)  

 Biraz sezgisel mi desem, ne desem, hafif alengirli alegorik mi desem, işte öylesine bir çağrışım yarattı bende. Bana kalmıştım zaten ben. Keşke kalmasaydım. Her neyse. Anlatmaya değmez. İt kılı postal bağı. Tek bir şey söyleyip susmak istiyorum, o da şu: birbiriyle çatışan, çok başlı değerlerle donanmıştım. Donanmış mıydım bilmiyorum. Beni sınırıma gömen son ahlak duygumu o kitabı bitirince yitirdim. Bunu biliyorum. Hangi alçak yazmışsa işe yaradı o kitap. İyi oldu benim için. İyi oldu da ne oldu, o da ayrı bir mesele. Değmez.

   Kendisine söyledim. Yaşayan şimdilere önem verdiği ama hepsini de mumyaladığı için söyledim. Dedim bak, sağa sola kıvırma, ben buyum, varlığımı ağzımdan çıkan sözcüklere yedirerek kuran biriyim. Dinlerken sözcüklerime dikkat et. Onları, geçiş ve değişim uğraklarında durdur, çırılçıplak soy ve sorgula. Ne gezer. Ha kuma su dökmüşsün ha ona. Soğrulup gitti. Örümcek ağı gibi çıkış yolları sarmıştı kafasını. Hiçbirinin çıkışı yoktu. Onun için çıkamadı benden. Çıkmasın, bırak kalsın. Benden çıkan her kadın, geri dönüp bakınca, sıfır olarak görüyor beni. Bana mı öyle geliyor, hayata mı bilmiyorum.

   Kesinleşmemiş, bitmemiş güzel bir insan görmedim. Atına yük altında tecavüz eden alçak bir dünya işte. Bula bula gelip beni buldu. Çorak yerde buldu. Kendimi yaşamın sırrına tam sürmek üzereyken buldu. Böylesine maldar ve murdar bir dünyada ben yokum. Bütün arzuhalciler yazsın bunu. Madem bu dünyaya mensubum, o halde bir alçak da benim. Bunu da yazsın. Kaçmaya çalışıyorum böyle bir dünyadan. Bu da ayrı bir alçaklık. Kim dedi bana? Zibidinin biri dedi. Bilge miydi, gölge miydi, biri dedi.

   Zıt değerli, ikircikli doğmuşum. Sır vermez, katmanlı bir kişiliği doğurmak kolay değildir. Anam büyük kadın, büyük kısrak, gemlenemez görkemli bir tutsak anam. Bunu da yazsın arzuhalciler. Kendini yazamayana arzuhalci denir. Doğururken çok bağırmış kadın, sancı yaymış dünyaya, pişman etmiş ebeği ebeliğine. Ah ebe! Sonradan gönül gözünü yitirmiş, kör olmuş kadın. Doğruysa tabi. Bir yığın insan içinde, sırtlarında koyun pöstekileri, ayaklarında karlı postallar, kızaklar içinde, kurtlara kurulmuş tuzaklar içinde doğmak. İrkilmiş, korkmuş, kaderci duygular içinde kör olmak.

   Şimdi bana bakıyor aynadan yetmiş yıllık kir. Bakışlarında, sahte tevazunun gizleyemediği bir kibir. Dil ve biçim çeşnisinden doğmuş bir metin gibi bakıyor. Başkalarının beğenilerinden, bakışlarından, alt kişiliklerinden doğmuş gibi bakıyor. Sanki benden doğmamış gibi bakıyor.

Gazete Patika

20 Şubat 2021